We doen het zelf!

We maken het onszelf dus onnodig moeilijk: Elke keer als je denkt dat iets echt niet leuk is of moeilijk of onnodig, vertel je jezelf eigenlijk dat je nabije toekomst er echt niet leuk uitziet. Met deze manier van denken kan je het leukste vooruitzicht nog veranderen in je grootste nachtmerrie. Zonde. Want eigenlijk valt het best wel mee! Het is maar hoe serieus je je gedachten neemt.
Stel je neemt een dagelijkse taak waar je echt tegenop ziet als voorbeeld. Ik hou het simpel: Je moet de was van de afgelopen week wegstrijken.
Je voelt weerstand en krijgt gedachten als "ik heb er geen zin in", "ik wil iets anders doen, iets leuks!" en "ik wil dit niet".
In plaats dat we deze gedachten zien voor wat ze zijn (jouw eigen (gekleurde) waarneming), nemen we die gedachten echt serieus. Het wordt een werkelijkheid, je moet iets doen wat je niet leuk vindt, en dat geeft je spanning, onrust, frustratie en stress.

Maar laten we het strijken van de was even ontleden:
- Je gaat naar een specifieke plek
- Je zet alles klaar zodat je kunt strijken
- Je beweegt en gebruikt het strijkijzer om te strijken
- Je vouwt de gestreken kleding op of hangt het op een hangertje
- Je herhaalt dit totdat er geen ongestreken was meer is
- Je bergt de gestreken kleding op
- Je ruimt de strijkplank en strijkijzer op.

Kan jij me vertellen waar in dit rijtje nou al die ellende zit waar je je zo druk om maakte? Precies: in je GEDACHTEN. Of eigenlijk in de gevoelens die ontstaan omdat je je gedachten de werkelijkheid laat overnemen.
Maar gelukkig hebben we een keuze, we kunnen zelf kiezen of we onszelf stress bezorgen of niet. Want wanneer je je gedachten dus serieus neemt en ze als werkelijkheid ziet, zul je ze als een betrouwbare bron zien. En uit betrouwbare bron heb jij dan vernomen dat iets echt niet leuk is.

Je kunt je gedachten ook zien als subjectieve waarnemingen. Waarnemingen die niet persé waar hoeven te zijn. En die je zeker niet altijd serieus hoeft te nemen.
En dan wordt het leven ineens een stuk aangenamer. Want doordat je je gedachten niet de macht geeft om je waarheid te kleuren, blijkt het allemaal een stuk minder zwaar.
Tuurlijk, strijken blijft nou eenmaal een klus die je niet graag doet, maar waarom zou je het zwaarder maken dan het is? Laat die gedachten zoals "ik heb hier geen zin in" of "Dit is zó saai" maar langskomen en wuif ze maar weg. Geef ze gewoon geen kracht door er in te gaan geloven. Je zult zien dat de bergen die je dacht tegen te gaan komen een stuk lager zijn dan je had gevreesd.
En dat maakt dat je je er niet zo druk over maakt vantevoren. En dus ook minder stress ervaart. Want dat heb je al genoeg ;-)

Wanneer je je echt sterk voelt, zou je zelfs kunnen proberen om het strijken als meditatieve bezigheid te zien en het als broodnodig rustpuntje te gebruiken. Strijk die hele berg was weg terwijl je wegdroomt naar je ideale vakantiebestemming. Of zet lekker een muziekje op en zing uit volle borst mee. Heerlijk!
Als dat geen win-win situatie is...

Succes!